Mahmood tayari

عجبا ،‌

آتشِ عشق

سوخت ما را ، پر و بال

ديگه دلتنگي بسه !

بس كنم ، اين نك و نال

- اشكِ چشمت ،

بنازم

مرحبا به اين زغال !

… بهار78 تهران
/ 2 نظر / 8 بازدید
مانيا

من بی می عشق زيستن نتوانم!!!

مصطفی مردانی

يک دفعه از کلاسيک پريدی به زبان مدرن. اون هم با سه نقطه ساده. اين کار جالبی است. اما کاش مفهومی هم زير شعرت بود