يادمان

چند خط از بخش‌ بيست و دوم کتاب رمان سينما 

اين‌ وسوسه‌ كه‌ زندگي‌ِ دوباره‌ي‌ خودم‌ با مهسا را بنويسم‌، بخشي‌ ازتخيلم‌ نيست‌. ماجراي‌ِ جدايي‌ و اين‌ حرف‌ها، نه‌. يا زندگي‌ِ با هم‌. بلكه‌آشنايي‌ و بعد، گم‌شدن‌مان‌ در غبارِ زمان‌ و بازيافت‌مان‌ كه‌ در باورنمي‌گنجد! فقط‌ به‌ كمك‌ِ يادمان‌هاست‌ كه‌ مي‌شود نقبي‌ در تاريكي‌ زد،آفتابي‌ نتابيده‌ را در غروب‌ ابدي‌ ديد و به‌ پالايش‌ِ روح‌ و آرامشي‌ از بُن‌ِپريشيدگي‌ِ خيال‌ رسيد.

 

منجوق

جاي غروب كجاست؟
- پشت پنجره
جاي من؟
                       - كنار آن!

ماه ؟
- در آبيِ خالي
عشق ؟
- در خاليِ سرخ!

سوزنيِ آسمان
با گل بته هاي ابرِ ترمه مي سوزد
 شب آمد و عطرِ غم              
            
           - دل بي تو كجا بگريزد؟

/ 1 نظر / 5 بازدید
من

دل بی تو کجا بکریزد..... جاییکه هیچ کس نشان ازتو نگیرد