خواب هاي سفيد

               محمودطياری

گنجشكانِ بوسه هاي تو

عطربارِ بزاقِ كدام

دهان اند

دانه چينِ كدام

…؟دام ؛

آتش بيارِ معركه ي كدام عشقِ دير هنگام

آن كه بر دامنه ات

خفته ؛

خواب هاي سفيد مي بيند

بالشي از پرِ قو ، به زير سر دارد !

چاقوي عشق

تيز و -

گردنه اش ، بهمن گير است!

…؟

                               مهر 81

/ 2 نظر / 5 بازدید
مصطفی مردانی

خواهش ميکنم يک کم بزرگتر بنويس تا‌ راحت تر بخوانيم و چشم هايمان سياهی نرود از اين تيزی بهمن گير. ////شعر خوبی بود. ويژگی های شعر امروز را دارد و نشان ميدهد کارت را بلدی. اما من انتظار داشتم داستان روی وبلاگت ببينم نه شعر!!!!

مانيا

قبلن گويا نوشته بوديد يا جايی خونده بودم ش/را های کوهستانی، گردنه های برفی!